wtorek, 23 września 2014, imieniny: Tekli, Bogusława       polski english
Na stronie   Na Google

Parafia p.w. św. Piotra z Alkantary i św. Antoniego z Padwy
2007-10-29

 

Parafia p.w. św. Piotra z Alkantary i św. Antoniego z Padwy
ul. Kościuszki 27a
tel. (025) 792 22 28

http://www.klasztorwegrow.pl/

Zwiedzanie kościoła:
Marek Sobisz - tel. 791 176 604 

Proboszcz parafii:
- Ks. prał. Zbigniew Karolak
Wikariusze:
- Ks. Sebastian Karwowski
- Ks. Rafał Romańczuk
Emeryt:
- Ks. Kan. Zbigniew Latosi

 

Widok na klasztor z Parku AK

 

    Parafia utworzona została przez biskupa drohiczyńskiego Władysława Jędruszuka w roku 1994. Jest to druga parafia Rzymskokatolicka w Węgrowie. Jako bazę działania otrzymała pofranciszkański kościół p.w. świętego Piotra z Alkantary i świętego Antoniego Padewskiego.
Kościół p.w. świętego Piotra z Alkantary i świętego Antoniego Padewskiego. Jego dzieje rozpoczyna deklaracja właściciela Węgrowa - Jana Bonawentury (Dobrogousta) Krasińskiego złożona dnia 27.06.1668 roku w warszawskiej kongregacji Franciszkanów - Reformatów, o ufundowaniu przez ród Krasińskich nowego klasztoru w Węgrowie. Fundacja została zatwierdzona przez sejm w roku 1676 i natychmiast przystąpiono do budowy. Zaczęto od drewnianej kaplicy i murowanych budynków klasztornych. Po ukończeniu klasztoru przystąpiono do budowy kościoła. W dniu 29.06.1693 r. w obecności biskupa łuckiego i brzeskiego Pawła Konstantego Dubowskiego położono kamień węgielny. Niestety na skutek toczonej w końcowych latach XVII wieku wojny północnej brakowało dobrych rzemieślników, dlatego też wykonanie budowy nie dorównuje wartości artystycznej projektu, co w szczególności widać w umieszczonej na skrzyżowaniu nawy z transeptem kopule, której podstawa dalece odbiega od idealnego koła. Ale są i perełki jak choćby podwieszona arkada, na której wspiera się chór muzyczny. Zachwycał się nią król Stanisław August Poniatowski, co opisał w zachowanej do dziś notatce jeden z zakonników.
Świątynia na pierwszy rzut oka wygląda skromnie. Jest jednonawowa z czterema bocznymi kaplicami i transeptem. Po jego lewej stronie znajduje się wejście do klasztoru, po prawej - do kaplicy nagrobnej J.D. Krasińskiego. W ołtarzu głównym przedstawiającym Trójcę Świętą w pierwszym rzędzie zwraca uwagę wielki krucyfiks wykonany prawdopodobnie przez Andrzeja Schlütera z Gdańska. Główną ozdobą kościoła są freski Michelangello Palloniego na kopułach kaplic bocznych i w kopule transeptu. W tym ostatnim malowidle przedstawiony jest kościół tryumfujący adorujący Trójcę Świętą i Najświętszą Maryję Pannę. Wszystko wskazuje, że dekoracje ołtarza głównego i kopuły zaproponował jeden z czołowych teologów franciszkańskich tego okresu ksiądz Jakub Wolski, który także zaproponował tematykę fresków w kościele farnym. Oba te dzieła Palloniego mają silną wymowę antyariańską, ponieważ ten skrajny odłam protestancki odrzucał dogmat o Trójcy Świętej, naukę o Sakramentach i kult Świętych. W Węgrowie było to o tyle ważne, że doktryna ariańska została ogłoszona przez Piotra z Goniądza i Marcina Krowickiego na synodzie duchowieństwa kalwińskiego w naszym mieście i zyskała sporo wyznawców.


Epitafium w klasztorze    W prawym skrzydle transeptu, nad wejściem do kaplicy nagrobnej Krasińskiego umieszczono jego epitafium i popiersie portretowe dłuta Andrzeja Mackensena Młodszego. Spod tej ręki wyszły prawdopodobnie rzeźby alegoryczne anioła smutku i Chronosa. Natomiast brązowe tablice i panoplina pochodzą z pracowni gdańskiego ludwisarza Michała Wittwercka. Dzieło to powstało w latach 1701 - 1703. Na pilastrze naprzeciw ambony umieszczono rokokowe epitafium żony J. D. Krasińskiego - Marii z Czarkowskich, za którym mieści się puszka na jej serce.
Do kościoła przylegają zabudowania klasztorne. Jest to budowla na planie czworokąta z czterema skrzydłami okalającymi prostokątny wirydarz ze studnią pośrodku. Ongiś wirydarz obiegały krużganki ze sklepieniami krzyżowymi, które zachowały się jedynie we wschodnim przylegającym do kościoła skrzydle budynku. Tu też zachowały się wykonane przez któregoś z braciszków, portrety świętych z zakonu św. Franciszka.
Do klasztoru należało zaplecze gospodarcze, z którego pozostały do dnia dzisiejszego budynki browaru i manufaktury sukienniczej jedynej w całej prowincji franciszkańskiej. W obecnym parku miejskim - dawnym ogrodzie klasztornym zachowały się jeszcze ślady stawów rybnych. Z dokumentów wiemy, że węgrowski klasztor franciszkanów - reformatów miał przodujące miejsce wśród licznych klasztorów tego zgromadzenia i nie zdołały temu zaszkodzić liczne zarazy i pożary nawiedzające miasto w XVIII wieku. Dopiero władze carskie ukazem z roku 1864 zlikwidowały klasztor węgrowski w odwet za pomoc udzieloną przez zakonników rannym powstańcom. Po wypędzeniu zakonników skonfiskowano zachodnią część klasztoru i przebudowano na cerkiew prawosławną, która przetrwała do 1917 roku. Później mieściła się tutaj sala widowiskowa, szkoła podstawowa, przez pewien czas urzędował Sąd Rejonowy, a po jego przeniesieniu do innego budynku - biuro Spółdzielni Mleczarskiej. Pomieszczenia te spłonęły w 1980 roku. W północnym skrzydle, po roku 1944 zlokalizowano magazyn gminnej spółdzielni Samopomoc Chłopska, który przekształcono w punkt skupu skór surowych, które konserwowano setkami kilogramów soli zabójczej dla starych murów.

    Wschodnie i południowe skrzydła klasztoru pozostawały zawsze w administracji kościoła. Mieszkali tu najczęściej księża wikariusze węgrowskiej parafii, a w latach 1944-1956 musiał się tu przenieść również proboszcz ksiądz Kazimierz Czarkowski, ponieważ budynek plebani został zajęty przez Urząd Bezpieczeństwa. Dwa kościoły w jednej parafii stanowiły duże obciążenie ekonomiczne, ponadto dwie wojny światowe sprawiły, że kościół poklasztorny znacznie podupadł. Zmieniło się to w roku 1970, kiedy do Węgrowa przybył na stanowisko rektora kościoła i prefekta młodzieży szkół ponadpodstawowych ksiądz Zbigniew Latosi. Nauczanie religii odbywało się w tym czasie poza szkołą, dlatego też trzeba było wygospodarować pomieszczenia katechetyczne. Jednocześnie kościół stał się kościołem szkolnym. Gromadziła się przy nim młodzież, która do mszy akompaniowała na gitarach. Do kościoła zaczęli uczęszczać wierni, których datki pozwoliły na podjęcie niezbędnych prac konserwacyjno-remontowych. Wymieniono dach nad kościołem, zainstalowano ogrzewanie i poddano konserwacji główny ołtarz, z którego trzeba było zdjąć aż 11 warstw przemalowań, aby przywrócić mu pierwotny wygląd.

 

Uczta u Szymona - fresk w klasztorze

 


    Przez 24 lata ciężkiej pracy ksiądz Latosi podniósł kościół i klasztor z ruiny, doprowadził do odzyskania całego obiektu. W odzyskanych pomieszczeniach utworzył dom rekolekcyjny, do którego w okresie ferii szkolnych przybywają grupy oazowe. Nic też dziwnego, że właśnie on został mianowany pierwszym proboszczem nowopowstałej parafii. W 2006 r. Ks. Kan. Zbigniew Latosi przeszedł na emeryturę a na jego miejsce zajął Ks. Mieczysław Rzepniewski.



Tekst:
Sławomir Kosiński

Bibliografia:
1. „Węgrów - dzieje miasta i okolic”. Praca zbiorowa pod redakcją Arkadiusza Kołodziejczyka. Węgrów 1991.
2. „Działalność artystyczna Michelangello Palloniego w Polsce” M. Karpowicz, Warszawa 1967.

 


#

Zapisz się do newslettera





BIP Wrota Węgrowa
Created by NPC Wszelkie prawa do materiałów zawartych na stronie zastrzeżone.